Mirror me was een groepsproject op ArtCoDe, deze werd gepresenteerd op de Nacht van de Kunsten in Fontys Hogeschool van de Kunsten.
We hadden gezamenlijk één week de tijd om een onderwerp, concept en uitvoering te maken. Het was een grote, plezierige maar vooral leerzame uitdaging.

Ons concept gaat over de (on)gelijkheid en onzekerheid van de mens, dit is dan ook gecreëerd door de maatschappij. Door middel van onze ‘Mirror men’ confronteren wij de ander met deze werkelijkheid.

Het begint in een hal met een geluidsfragment van een kloppend hart. Allemaal verschillende ogen die op jouw zijn gericht, ze houden jou in de gaten en hebben hun eigen mening over jou. Je hebt het idee dat je bekeken wordt, ongemakkelijk.
Vervolgens kom je in een nieuwe blauwe ruimte. Hier staan de Mirrormen op jou te wachten, iedereen wordt door een Mirrorman benaderd.

De spiegel representeert jou, jouw onzekerheden en gevoelens. Maar zijn deze gevoelens niet op jou gedrukt door de druk van de maatschappij? Terwijl een Mirrorman jouw bewegingen imiteert wordt er op de achtergrond een tweede geluidsfragment afgespeeld.
Over de hartslagen heen hoor je nu een mannen en vrouwenstem die aan zichzelf privé vragen stelt, deze komen normaal niet je verder dan jouw persoonlijke gedachtes. Ze vragen onzekere, pijnlijke vragen, ze zetten je aan het denken. ‘Ben ik wel onderdeel van de maatschappij?’